Uciekając w wyobraźnię, by odetchnąć
Marzenia, wyobrażanie sobie innej wersji swojego życia, projekcja siebie w spokojniejsze sytuacje. Wyobraźnia staje się kojącą przestrzenią wewnętrzną, w której w końcu czujemy się doceniani. Te chwile nie są ucieczką, lecz niezbędnym emocjonalnym wytchnieniem.
Wysyłanie dyskretnych, prawie niewidocznych sygnałów
Dwuznaczność, niedokończone zdanie, ledwo słyszalne westchnienie. Te wskazówki to często zawoalowane prośby, wysyłane z nadzieją, że zostaną zrozumiane bez konieczności pełnego ujawniania się.
Stwórz własne rytuały uspokajające
Długie kąpiele, wieczory z serialami w roli głównej, niekończące się przewijanie telefonu… Te samotne chwile dają chwilową ulgę. Nie zastępują one kontaktu z drugim człowiekiem, ale pozwalają nam czekać na głębszą więź emocjonalną .
